Hoe kan het dat recyclingbedrijven omvallen in een tijd waarin we toewerken naar een circulaire economie? Bizar. Ik gaf hierover een lezing bij afval/energie/recyclingbedrijf HVC. Zij zijn zelf gelukkig stevig en gaan goed, ze zijn dan ook anders ingericht dan commerciële bedrijven. Ze hebben publieke aandeelhouders, de missie gaat boven de winst, en ze hebben ruimte om te innoveren.
Ik had tien minuten om te laten zien wat er misgaat in de economie en wat we daartegen kunnen doen… In een notendop:
– Verborgen kosten van milieuschade en onderbetaling van grondstoffen en arbeid verstoren de marktwerking waardoor circulair niet concurrerend lijkt; de oplossing hiervoor is true pricing.
– Verborgen macht van gevestigde private en commerciële belangen. In deze economie hebben degenen die beslissen over investeringen en bedrijfsstrategieën het meeste profijt van de beslissingen (letterlijk: winst), en degenen die de gevolgen voelen (schades, kosten en verliezen) hebben niks in te brengen in boardrooms, lobbyzaaltjes en aandeelhoudersvergaderingen. Dat is diep-ondemocratisch. De oplossing: de trias economica, scheid de macht van geld, bedrijven en overheden. Dat maakt ruimte voor democratisering van de economie. En geef zelf alvast gehoor aan de stille stemmen: kies duurzaam en fair.
Hoe mooi om dit te vertellen bij een organisatie die eigenlijk al op die manier werkt! En tof ook om daarna te sparren met Diederik Samsom en Bas Erlings, die ook mooie talks hadden. Daar word je toch blij van 🤗
