Ik vraag me af hoe onze kleinkinderen terugkijken op onze naïviteit van nu, aan het begin van nog veel erger.
De meeste mensen willen geen klimaatverandering. Willen juist een gezonde verandering. Maar echte transitie op grote schaal wordt tegengehouden door het grote geld en big business. Niet omdat het slechte mensen zijn maar omdat het systeemlogica is: in het kapitalisme is kortetermijnrendement belangrijker dan kwaliteit van leven.
Maar het gekke is dat degenen die profiteren van de winst mogen beslissen over ons lot, dat zij de verandering kunnen tegenhouden. Hebben wij dan niks in te brengen? We leven toch in een democratie? Klein beetje, als consument met je portemonnee, en in je werk kun je ook je best doen. Maar als je te succesvol wordt moet je oppassen voor je baan. Kom niet aan de business. Natuur, toekomstige generaties en mensen aan de andere kant van de wereld die de gevolgen voelen hebben NIETS in te brengen in boardrooms of aandeelhoudersvergaderingen, terwijl daar over hun lot wordt beslist.
Dat is diep ondemocratisch.
Hoogste tijd voor de trias economica. Die haalt de financiële sector uit het commerciële domein en buigt de logica van geld om. Dan wordt geld een middel en stroomt het alleen nog naar nuttige activiteiten. De trias geeft de stakeholders de leiding in de economie.
Zo maken we een economie die niet langer alleen voor de winnaars werkt maar voor iedereen.
